Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εθελοντές Θεσσαλονίκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εθελοντές Θεσσαλονίκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2016

Τα νέα της αποθήκης μας και όχι μόνο..


Είναι κάθε φορά υπέροχο και συγκινητικό αυτό που συμβαίνει... Άνθρωποι που δείχνουν το ενδιαφέρον τους για την ομάδα και τους συνανθρώπους μας με κάθε τρόπο. Δίνοντας ένα πακέτο μακαρόνια, μέχρι ολόκληρους οικιακούς εξοπλισμούς!!! 



Έτσι λοιπόν αυτές τις ημέρες εκτός από το συμμάζεμα και τις ετοιμασίες για βοήθεια παντός τύπου που κάνουμε είχαμε να οργανώσουμε αγορές τροφίμων και άλλων ειδών. Δώσαμε συσκευασίες φαγητού και νερά ως στήριξη στο έργο που κάνει το Στέκι Μεταναστών προσφέροντας φαγητό σε άστεγους και πρόσφυγες στην πόλη μας. Φροντίσαμε να εξοπλιστεί ένα σπίτι σε συνεργασία με τους Εθελοντές Χαλκηδόνας, συνεχίζουμε τη στήριξη σε οικογένειες προσφύγων που φιλοξενούνται στη Θεσσαλονίκη, αλλά και οικογένειες Ελλήνων που χρειάζονται βοήθεια και αποχαιρετίσαμε φίλους πλέον πρόσφυγες που έφυγαν σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Ταυτόχρονα μια μικρή ομάδα βρέθηκε στο ΕΚΟ για να δώσει μερικά βασικά πράγματα σε πρόσφυγες, αλλά και να επισκεφτεί φίλους που βρίσκονται 3 μήνες πλέον εκεί...

Ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας:
την εταιρεία βρεφικών ειδών ΟΝΕΙΡΑ, τους φίλους μας σε όλη τη χώρα καθώς και στο εξωτερικό για τις οικονομικές και άλλες προσφορές που μας έστειλαν. Τους ιδιοκτήτες των σπιτιών που μας διέθεσαν όλο τον εξοπλισμό τους, τη φίλη που μας διέθεσε διάφορες μικροσυσκευές και έπιπλα. Την ομάδα πολιτικής προστασίας Πανοράματος για την πρπσφορα της σε τροφιμα. Την εταιρεία που μας διαθέτει το σπίτι για να μπορούμε να οργανώνουμε τις δράσεις μας και όλους τους φίλους που σε μόνιμη σχεδόν βάση είναι κοντά στις ανάγκες της ομάδας.




Κοινοποιούμε κάθε μας κίνηση γιατί η δική σας προσφορά και βοήθεια είναι η κινητήριος δύναμη για ότι κάνουμε ένα χρόνο τώρα!




Σας ευχαριστούμε πολύ και θα συνεχίσουμε να προσφέρουμε με όποιον τρόπο μπορούμε!




Δείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε ΕΔΩ

Ο όποιος Πόλεμος θα τελειώσει
 όταν όλοι μας θα γίνουμε ουσιαστικά ενεργοί απέναντι στο κακό.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΣΤΕ ΑΜΕΣΑ



 ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ


Κυριακή 3 Απριλίου 2016

ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ 03/04/2016

(english text follows)

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ
2 φορτηγάκια , 10 επιβατικά 26 εθελοντές η σημερινή μας εξόρμηση. 800 έτοιμες σακούλες με χυμό, μπισκότο, κονσέρβα, φρούτο.
Ένα φορτηγάκι και 2 αυτοκίνητα πάνες και είδη υγιεινής.
8 αυτοκίνητα ταξινομημένα ρούχα και παπούτσια, καπέλα, παιδικά και βρεφικά σετ. Όλα έτοιμα και τακτοποιημένα με την αγάπη των εθελοντών μας.

ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ 
Αγάπη και μεγάλη συμμετοχή στην αποθήκη μας.
Ένα μεγάλο κομβόϊ με πρώτη στάση στο βενζινάδικο.
Κατάληψη στην Εθνική οδό, στο ΕΚΟ, χωρίς κανένας να παρεμβαίνει (από κει φύγαμε!).
Είδαμε τις σιδηροδρομικές γραμμές γεμάτες με κόσμο σε σκηνές. Περίπου 1000 άτομα ζούνε στις γραμμές πια, έχοντας αποκλείσει την διέλευση τρένων.
Είδαμε να έχουν οργανωθεί τα νοικοκυριά που μαγειρεύουν πια μόνα τους. Πολλοί μας καλούσανε να φάμε μαζί τους.
Είδαμε μπαρμπέρηδες επί τω έργω.

Είδαμε παραδοσιακό ναργιλέ.

Είδαμε διαμαρτυρίες αφ΄υψηλού...

Είδαμε συνελεύσεις "απεργών".
Είδαμε κόσμο παντού να έχει προσαρμοστεί σε αυτές τις άθλιες συνθήκες,
Είδαμε πολλά παιδιά.
Είδαμε λιγότερα χαμόγελα από άλλες φορές.

Είδαμε πολλές εθελοντικές οργανώσεις αλλά λίγη ουσιαστική οργάνωση.
Είδαμε φίλους Σύριους (45 ημερών) που συνεχίζουν να βοηθάνε τον λαό τους με την ίδια αρχική ζέση.
Είδαμε στο πηγαιμό μας τους μαραθωνοδρόμους στο άλλο ρεύμα και στο γυρισμό είδαμε τι πλαστικό μπουκάλι ρίξανε στο δρόμο. (κάποιος εθελοντής θα τα μαζέψει και αυτά, αν και θα έπρεπε να υπάρχει μέριμνα από την διοργάνωση)
ΤΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑΜΕ

Κάθε αποστολή και μία νέα εμπειρία!!
Τίποτα δεν επαναλαμβάνεται δυστυχώς ή ευτυχώς εκεί στα σύνορα . Όση οργάνωση και να έχεις πηγαίνοντας σε μία αποστολή, για να λειτουργήσουμε σωστά, υπάρχουν και άλλοι παράμετροι που δυστυχώς μας ξεπερνούν. Όλο αυτό το έργο της ανθρωπιστικής βοήθειας χρειάζεται χώρους σωστά οργανωμένους και καλοδιάθετους ανθρώπους με αυξημένα αντανακλαστικά σε επείγουσες καταστάσεις. Η Ειδομένη αρνείται τόσο καιρό να μάθει την έννοια ¨οργάνωση" και "διαχείριση αγαθών".
Οι συνθήκες και οι υποδομές υποστηρίζουν εδώ και μήνες τα ελάχιστα. Η κάθε Οργάνωση περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο πεδίο και κάπου κει χάνεται η αποτελεσματικότητα στο σύνολο. Τα ρούχα που μπορούν να διατεθούν είναι ελάχιστα σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού. Το ίδιο και το γάλα και τα βασικά σε είδη υγιεινής και ιατρικής περίθαλψης.
Στο ίδιο μάθημα σύντομα θα δώσει εξετάσεις και η Πολιτεία στα περιβόητα κέντρα φιλοξενίας.
Οι χώροι χρειάζονται υποδομές και οργάνωση από ανθρώπους που έχουν μία σφαιρική ματιά του θέματος και όχι απλά διαχείριση και διεκπεραίωσης ενός πρότζεκτ σύμφωνα με τις "ισχύουσες διατάξεις".
Απλές ιδέες και λύσεις μπορούν να εφαρμοστούν και να βοηθήσουν στην ποιοτική διαβίωση αυτών των ανθρώπων.
Ελπίζουμε αγνοί εθελοντές και ομάδες να πλαισιώσουν όλη αυτή την προσπάθεια και να έχουν την δυνατότητα να ακουστεί η γνώμη τους.

ΕΜΕΙΣ ΣΑΝ ΟΜΑΔΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΜΑΣ.
ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΟΤΙ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΚΟΠΟ ΜΕ ΜΑΣ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΟΝΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΔΥΣΚΟΛΗ ΟΔΟ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΠΟΥ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΥΜΕ.


Σας ευχαριστούμε που μας στηρίζετε!!!
Σύντομα θα ανακοινώσουμε τις ανάγκες για αυτή την εβδομάδα.

Δείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε ΕΔΩ

Ο όποιος Πόλεμος θα τελειώσει
 όταν όλοι μας θα γίνουμε ουσιαστικά ενεργοί απέναντι στο κακό.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΣΤΕ ΑΜΕΣΑ

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ.





OUR MISSION 2 trucks, 10 cars, 26 volunteers for our today mission. 800 bags with juice, biscuit, can, fruit. One truck and 2 cars with diapers and sanitary kits. 8 cars full of clothes and shoes, hats, children and baby sets. All ready and neat with the love of our volunteers.
WHAT WE SAW Love and a great gathering in our warehouse. A big convoy with the first stop at the gas station. The international road had been closed and no official was there( we left it) We saw the railway lines full of people in tents. There are about 1000 people living on the lines now, having stopped train passages.we saw that they have now organized their housekeeping, cooking now by themselves. Lots of people were inviting us to have lunch with them. We saw hairdressers on duty. We saw the traditional nargile. We saw protesting. We saw gatherings of striking people. We saw people everywhere having adapted to those awful situations. We saw lots of children. We saw less smiles than other times. We saw many volunteers but a poor management of them. We saw Syrian friends (of 45 days) going on to help their people with the same original devotion. We saw during our arrival marathon people running and on our departure noticed how many plastic bottles they had thrown on the street. (Some volunteers have to clean them, although there had to be some care by the institution).
WHAT CONCLUSIONS WE MADE Every mission is a new experience!! Nothing repeats itself, sadly or gladly there on the borders. As much as you are organized going on a mission, to function correctly, there are other parameters as well, and unfortunately they are over us. All this work of humanitarian help needs spaces that are properly organized and people in good mood with sensitive reactions on urgent situations. All this time Eidomeni refuses to get the terms " organization" and " management of goods ". Since months now Conditions and structures cover the least. Each organization is limited on a specific area so effectiveness in general is missing. Clothes capable to be distributed are minimum related to the needs of this population. Same with milk and basic sanitary kits and medical treatment.
Soon the State will be examined on the same lesson, in the famous hospitality centers. Spaces need structures and organizing by people having a global view of the issue and not just management and making a project according to the " regulations in use ". Simple ideas and solutions can be applied to help for a quality living for these people. We hope that these pure volunteers and teams support all this effort and have the chance for their opinion to be heard.
WE AS A TEAM ARE DOING OUR BEST IN THE MAXIMUM OF OUR CAPACITY. WE SUPPORT WHATEVER WE BELIEVE SERVES THE SAME CAUSE AS WE. WE ARE CLOSE TO HUMAN PAIN FOR SEVERAL MONTHS NOW, CHOOSING THE HARD WAY OF SELF MANAGING THE GOODS WE ARE GATHERING. Thank you all for supporting us!!! Soon we are publishing the needs for this week.



Τετάρτη 30 Μαρτίου 2016

ΒΙΝΤΕΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ

Να τι συμβαίνει σε κάθε μεγάλη αποστολή μας.
Μέσα σε λίγες ώρες ετοιμάζονται πάνω από 1500 σακούλες γεμάτες με φρούτα, μπισκότα, είδη υγιενής, ψωμί, κρουασάν και διάφορα. Όλοι αυτοί οι αφανείς ήρωες που συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια επί τόσους μήνες, συναντιούνται 3 φορές την εβδομάδα, οργανώνοντας τα πάντα. Ρούχα, παπούτσια, μπουφάν, πάνες, γάλατα, οδοντόβουρτσες, οδοντόκρεμες, σαμπουάν, παιχνίδια, μωρομάντηλα και ότι άλλο μπορεί να χρειάζεται κάποιος που ζει 40 μέρες πια στο χώμα. 


Όλα αυτά από τον απλό κόσμο, από ΕΣΑΣ που τόσο καιρό στηρίζετε την αξιοπρέπεια και την ανθρωπιά.
Ο κόπος είναι τεράστιος και η προσωπική προσπάθεια μας δεν υποστηρίζεται από κανέναν πάρα μόνο από την αγάπη μας.
Το προσφυγικό θέμα έχει περάσει πια στην απόλυτη δικαιοδοσία της πολιτείας και των Δήμων.
Τόσους μήνες ότι έγινε στηρίχθηκε αποκλειστικά σε εθελοντικές δράσεις που αυτοοργανώθηκαν σε ένα κοινό σκοπό.


Ο πήχης των προσδοκιών μας είναι ανεβασμένος. Περιμένουμε πολλά και απαιτούμε πολλά.
Αν μπόρεσαν απλοί πολίτες να κάνουν τόσα για ένα εκατομμύριο πρόσφυγες που πέρασαν τα ελληνικά σύνορα, περιμένουμε τα καλύτερα από ένα ολόκληρο κράτος με τεράστια κονδύλια για 50.000 ανθρώπους.
Ίσως η ευκαιρία μας να οργανωθούμε σαν κράτος και να μάθουμε να απαιτούμε σαν λαός, να βρίσκεται στο προσφυγικό ζήτημα.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ-ΠΟΛΙΤΕΣ-ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ!!

https://www.facebook.com/192401184437129/videos/254870344856879/


Δείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε ΕΔΩ

Ο όποιος Πόλεμος θα τελειώσει
 όταν όλοι μας θα γίνουμε ουσιαστικά ενεργοί απέναντι στο κακό.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΣΤΕ ΑΜΕΣΑ

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ.


Παρασκευή 18 Μαρτίου 2016

ΑΠΟΣΤΟΛΗ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ


ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
Την Κυριακή 20 Μαρτίου θα πραγματοποιηθεί αποστολή της ομάδας μας.
Συγκεντρώνουμε ΜΟΝΟ:
ΑΥΓΑ, ΠΛΥΜΕΝΑ ΦΡΟΥΤΑ, ΨΩΜΙ.
Η συγκέντρωση θα γίνει στην Πυλαία, Πολυτεχνείου 75
12:30-14:00 και αναχώρηση στις 15:00



Σας παρακαλούμε αυτή την περίοδο να μη μας φέρετε καθόλου ρούχα!!! Υπάρχει πρόβλημα χώρου και πρέπει να προωθήσουμε πρώτα όσα υπάρχουν ήδη στην αποθήκη.



Σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για την εμπιστοσύνη, την αγάπη και τη στήριξη που μας δίνετε καθημερινά! Η δική σας βοήθεια κάνει εφικτή την προσπάθεια μας! Όλοι μαζί γιατί η αγάπη και η προσφορά δεν έχουν σύνορα!
Όποιος μπορεί, ότι μπορεί, όσο μπορεί!


Δείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε ΕΔΩ

Ο όποιος Πόλεμος θα τελειώσει
 όταν όλοι μας θα γίνουμε ουσιαστικά ενεργοί απέναντι στο κακό.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΣΤΕ ΑΜΕΣΑ

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ.


Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016

Η Αγάπη Θέλει Δράση

Μία προσπάθεια έμπρακτης αγάπης.
Βγάλτε από τα συρτάρια σας κασκόλ, σκουφιά και γάντια που δεν χρησιμοποιείται και φέρτε τα μας στον πεζόδρομο το Σάββατο 06/02. 
Ένα παιδί στα σύνορα τα χρειάζεται...




Το Σάββατο 06/02 στον πεζόδρομο Αγίας Σοφίας μαζεύουμε αγάπη και ζεστά αξεσουάρ
 για να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας πρόσφυγες που δοκιμάζονται... 

Thessaloniki Next2U σε μία κοινή προσπάθεια!

Ελάτε μια βόλτα κι εσείς!!!
Μαζεύουμε σκουφιά, κασκόλ, γάντια, κάλτσες και αθλητικά παπούτσια.
Γιατί:


Η αγάπη δεν έχει σύνορα...

Η ανάγκη δεν έχει χρώμα...
Η ανθρωπιά δεν έχει θρησκεία...



Δείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε ΕΔΩ

Ο όποιος Πόλεμος θα τελειώσει
 όταν όλοι μας θα γίνουμε ουσιαστικά ενεργοί απέναντι στο κακό.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΣΤΕ ΑΜΕΣΑ


 ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ.



Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016

Ειδομένη 3.1.2016

14:30, +3 βαθμούς C .Φθάνουμε στο ΕΚΟ της εθνικής οδού. Το σημείο αυτό έχει επιλεχθεί από τις 9 Δεκεμβρίου, ν' αναμένουν τα λεωφορεία των προσφύγων έως ότου φθάσει η σειρά τους. Ένα "ιδανικό" σημείο για 2000 με 3000 άτομα ανά ημέρα που θα σταθούν εκεί από 3 έως και 10 ώρες. 20 χιλιόμετρα μόλις από τα σύνορα.



Μιλάμε με τον Σαρίντ, Σύριος 33 χρονών που έφυγε από τον πόλεμο για να μην σκοτώσει. Η καρδιά του αρνήθηκε να το κάνει. Στη σκέψη και μόνο κρατώντας το όπλο χτυπούσε να σπάσει, μας είπε. Προτιμώ να κάτσω εδώ μες τη βροχή να βοηθήσω ανθρώπους σαν εσάς. 


Ο Σαρίντ μας είπε πως φθάσανε πριν από λίγες ώρες. Ο οδηγός τους είπε να κατέβουν χωρίς να τους εξηγήσει τίποτε, έφυγε και κλείδωσε το λεωφορείο. Κάποιοι, όσοι είχαν χρήματα μπήκαν στο μάρκετ. Οι υπόλοιποι, οι πιο φτωχοί, μπήκαν σε κάποια από τις σκηνές των msf που έχουν στηθεί εδώ και κάποιες μέρες. Εκεί μπαίνοντας βρήκαμε φαμίλιες ολόκληρες, πολλά παιδιά, πεινασμένους, βρεγμένους και κουρασμένους. Κάποιοι ζητούσαν φαγητό... πότε θα φάμε και που μας ρωτούσαν και μεις με αμηχανία κοιτιόμασταν γιατί ήταν η πρώτη φορά που δεν είχαμε τίποτα φαγώσιμο μαζί μας.

Συναντήσαμε και λίγους εθελοντές εκεί, 4 παιδιά από την Γερμανία που φτιάχνουν τσάι και μαγειρεύουν με ότι έχουν, έξω από το χώρο όμως, γιατί ο ιδιοκτήτης τους απαγόρευσε την πρόσβαση και τους έκοψε και την παροχή νερού που γέμιζαν νερό από την εξωτερική βρύση για να φτιάξουν τα ροφήματα. 


Όλα αυτά γίνονται μόλις λίγα χιλιόμετρα από το καμπ της Ειδομένης με το πρόσχημα της τάξης. Μιας τάξης που φαίνεται να εξυπηρετεί αρκετά κάποιους λίγους, αν σκεφθούμε πως στο καμπ υπάρχουν σκηνές θερμαινόμενες για 1600 άτομα, γιατροί και ανθρωπιστική βοήθεια από εθελοντές όλα δωρεάν.

Ο κόσμος ταλαιπωρείται αναίτια. Κανείς μα κανείς όμως δεν το καταλαβαίνει?


Γιατί το καμπ δεν αξιοποιείται όταν υπάρχουν ακόμη εθελοντές και τόσοι εργαζόμενοι πια?
Και δεν είναι μόνο αυτό το τρελό... είναι ότι ακόμη συνεχίζουν και έρχονται στα σύνορα πρόσφυγες που τους απαγορεύεται η είσοδος. Και αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα... δεν υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος ή βούληση. Θα έπρεπε οι άνθρωποι αυτοί να μην φθάνουν καν εδώ. Θα έπρεπε να ελέγχονται τα λεωφορεία προτού ξεκινήσουν. Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται και όταν αναγκάζονται να γυρίσουν πίσω στην Αθήνα αυτό πληγώνει ακόμη πιο βαθιά.Και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία σε αυτό. Είναι άνθρωποι και όχι υποανάπτυκτο είδος. 

Το ζήσαμε ακόμη μια φορά στο καμπ σήμερα κατά τις 18:00.
Ξεφορτώσαμε τα ρούχα, τα σκουφιά, τα κασκόλ, τα παπούτσια. Μία σκηνή ολόκληρη με ρούχα ταξινομημένα και εθελοντές.


Μία μάνα Ιρανή με 8 μηνών μωρό και άλλα δύο μεγαλύτερα, κόντεψε να λιποθυμήσει από την στεναχώρια της, όταν συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούνε να περάσουν. Φθάσανε στα σύνορα και κόπηκαν στον έλεγχο των Σκοπιανών. Γύρισε πίσω σε μας για ρούχα. Τα μωρά της βρεγμένα από τη βροχή. Κάθισε, ντύναμε το μωρό και όσο χαλάρωνε άρχισε να κλαίει. Ο άντρας της έξω από την σκηνή έκλαιγε ανήμπορος και αυτός. Το μωρό την ακολούθησε στο κλάμα της και αυτήν κάποια στιγμή ξαφνικά σταμάτησε, σκοτείνιασε, μελάνιασε, γύρισαν τα μάτια της ελαφρά και έπαψε να αναπνέει. Και μεις εκεί στα σύνορα, να φωνάζουμε για ένα γιατρό και να νιώθουμε τόσο μικροί και τόσο λίγοι που μπροστά σε ένα δράμα, να μην μπορείς να κάνεις τίποτα ουσιαστικό. Τελικά συνήλθε, μάζεψε τις δυνάμεις της, έντυσε τα παιδιά της και κάθισε σε μία διπλανή σκηνή μαζί με άλλους που ήρθαν και αυτοί μάταια. Μόλις θα συμπλήρωναν ένα λεωφορείο θα φεύγανε για τον Ελαιώνα.

Όλα αυτά και ακόμη χειρότερα για το πετρέλαιο, για την εξουσία, για το κέρδος.
Άνθρωποι πεθαίνουν σε σύνορα που τα πουλιά δεν βλέπουν.
Μάνες χάνουν παιδιά σε ένα οδοιπορικό θανάτου.
Αγνές ψυχές τραυματίζονται την στιγμή που θα μπορούσαμε να κάνουμε την ζωή τους πιο εύκολη.
Διακινητές θησαυρίζουν.
Σύγχρονοι δουλέμποροι διαπλεκόμενοι σε όλα τα στάδια αυτού του μεγάλου ταξιδιού βρίσκονται πάλι στο προσκήνιο της ιστορίας.



Αλήθεια δεν είναι δύσκολο να βρει κάποιος μια λύση πιο ανθρώπινη και αξιοπρεπή. Αρκεί να αφιερώσει λίγες ώρες από την ζωή του για να δει την διαδικασία από την Αθήνα ως εδώ. Να κάνει το ταξίδι και να μιλήσει με ανθρώπους που ζουν τα προβλήματα από κοντά.
Αν κάποιος νοιάζεται πραγματικά και είναι σε θέση εξουσίας για αυτούς τους ανθρώπους, πρέπει για λίγες ώρες να φορέσει τα "παπούτσια" τους. Να φάει το φαγητό τους. Να σταθεί μαζί τους στη βροχή. Να κρυώσει μαζί τους και να στριμωχθεί ανάμεσα τους να ζεσταθεί. Να ταξιδέψει τόσες ώρες και να περιμένει άλλες τόσες. Μόνο τότε θα δει το καλύτερο περπάτημα για αυτούς. Μόνο τότε θα αποφασίσει πραγματικά να βοηθήσει. Αυτό έχουν νιώσει όσοι έχουν πάει έστω και μια φορά στην Ειδομένη ή στα νησιά για να βοηθήσουν.
Φόρεσαν τα "παπούτσια" τους και η περπατησιά τους άλλαξε για πάντα.

Εμείς συνεχίζουμε να είμαστε και να βοηθάμε όσο μπορούμε. 

Συνεχίζουμε να συγκεντρώνουμε και να ανεβάζουμε αγαθά, τρόφιμα και ρούχα.
Οργανώνουμε επίσης αποστολές βοήθειας συμμετέχοντας στις ανάγκες της διανομής. 

Επικοινωνήστε μαζί μας για περισσότερες λεπτομέρειες όσοι θέλετε να βοηθήσετε.

Οι ανάγκες είναι μεγάλες για σκουφιά,γάντια,κασκόλ και αντρικά παπούτσια.
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ όσο μπορείτε.

Δείτε τα σημεία συγκέντρωσης της ομάδας μας εδώ.
http://volunteers-thessaloniki.blogspot.gr/p/blog-page_36.html

Δείτε τις φωτογραφίες από αυτή την αποστολή.
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.207311792946068.1073741837.192401184437129&type=3

Δείτε βίντεο εδώ

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
και ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015

Κάποιοι σταμάτησαν.. οι πρόσφυγες συνεχίζουν..

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που μέσα σε σημαντικά γεγονότα, απλοί άνθρωποι ενώνονται και παράγουν ένα σπουδαίο έργο.
Κάτι τέτοιο έγινε με το προσφυγικό και με την Ειδομένη. Ένα τόσο μεγάλο θέμα, αγκαλιάστηκε απ’ όλο τον κόσμο.
Η Ειδομένη για τους περισσότερους Έλληνες ήταν άγνωστη. 
Έγινε ευρέως γνωστή όμως τους τελευταίους μήνες.
Αυτό όλο το κύμα ενδιαφέροντος είχε από πίσω του ένα μεγάλο "καλό". Ένα ανθρωπιστικό τσουνάμι που ήρθε να αγκαλιάσει κάθε μαύρη σκέψη και φόβο. Είχε από πίσω του την αγάπη, την αφύπνιση και την έγνοια χιλιάδων ανθρώπων. Είχε από πίσω του την ανθρωπιά που ξύπνησε μέσα μας ο πόνος και ο κατατρεγμός μιας ολόκληρης περιοχής της γης.
Έτσι η Ειδομένη έγινε αθέλητα ένας εγγυητής, ένας θεματοφύλακας της Ευρωπαϊκής συνείδησης. 




Ήμασταν και μεις εκεί από τις αρχές του Ιούνη με σταθερή παρουσία. Χωρίς παύσεις, χωρίς ενστάσεις, χωρίς δικαιολογίες, όπως και πάρα πολλοί άλλοι όλο αυτό το διάστημα.
Είναι αλήθεια πως για αυτό που έγινε στην Ειδομένη, δεν ήταν κανένας προετοιμασμένος.
Κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί το καλοκαίρι πως θα υπάρξει μέρα που θα περάσουν πάνω από 10000 άνθρωποι τα σύνορα. Έγινε όμως.
Είναι αλήθεια πως το 95% της ανθρωπιστικής βοήθειας που δόθηκε σε περίπου 750000 ανθρώπους από τον Ιούνιο ως και στις αρχές Δεκέμβρη, προέρχεται από τον Ελληνικό λαό.
Είναι αλήθεια , πως πολλοί εθελοντές βρεθήκαμε σε ρόλους που δεν έπρεπε να έχουμε. Κάναμε πράγματα και δουλειές που δεν ήταν δικά μας. Αλλά έτσι γίνεται σε όλα. Κάποιος σκάβει το βουνό, κάποιος ανοίγει το δρόμο, άλλος τον στρώνει κλπ. Αυτός που θα βάλει τις γραμμές δεν σημαίνει όμως πως είναι άχρηστος. Αυτή είναι η δουλειά του. Δεν σημαίνει πως αυτός που σκέφθηκε να φτιάξει τον δρόμο είναι καλύτερος άνθρωπος από αυτόν που ήρθε να βάλει τις πινακίδες.
Σε αυτή την παγίδα πέσανε κάποιοι εθελοντές. Θεώρησαν τους εαυτούς πιο σημαντικούς και πιο απαραίτητους. Γίνανε έτσι δίκαιοι κριτές των πάντων.
Το αποτέλεσμα; Εκεί που έπρεπε να χαμογελάσουν, μαλώσανε. Εκεί που έπρεπε να βοηθήσουν, δικάσανε, εκεί που έπρεπε να ενώσουν όλους, διχάσανε τους πάντες.
Έτσι λοιπόν, αντί με αξιοπρέπεια να αφήσουν τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους, επέλεξαν να τον χαράξουν.
Απάντησαν στον ρατσισμό του διαχωρισμού με ρατσισμό διαχωρισμού. Έτσι αφού υπάρχουν καλοί και κακοί πρόσφυγες, ας υπάρχουν καλοί και κακοί εθελοντές. Οι «κακοί» θα είναι όσοι βοηθάνε τους καλούς πρόσφυγες και τις ΜΚΟ και οι «καλοί» αυτοί που θα καλύψουν την ανεπάρκεια των άλλων και θα τρέξουν να βοηθήσουν τους κακούς.
Αστεία πράγματα...
Αλλά ας μην σταθούμε σε αυτό. Το κακό έγινε. Με ανακρίβειες και με ενημερώσεις δια τηλεφώνου οι Εθελοντές Κιλκίς μάθανε πως δεν μπαίνει κανένας εθελοντής στο πεδίο.
Έτσι αυτό το Καλό που στην αρχή εξυπηρέτησε η παλιά ομάδα μας Εθελοντές Κιλκίς Θεσσαλονίκης, τώρα ήρθε να προκαλέσει κακό κατά την γνώμη μας.
Δημιούργησε ρήξη χωρίς να υπάρχει. Έτσι προκάλεσε αυτό που φοβόμασταν και προσπαθούσαμε να αποτρέψουμε όλο αυτό το διάστημα κάποιοι από μας.
Σταμάτησαν πολλές εθελοντικές δράσεις χωρίς να έχει σταματήσει τίποτα.
Η Ειδομένη δεν πρέπει να απομονωθεί.
Κάνουμε έκκληση σε όλες τις ομάδες και σε όλους τους εθελοντές.
Στην Ειδομένη αυτή την στιγμή, παρόλο το κρύο διέρχονται 1500 έως 2500 άνθρωποι την ημέρα.
Αυτοί οι «καλοί» πρόσφυγες έχουν μαζί τους παιδιά, μάνες, έγκυες. Κάποιοι είναι ακόμη βρεγμένοι. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Απλά λείπουν οι εθελοντές, λείπει το χαμόγελο, λείπει το καλωσόρισμα και η ανθρωπιά. Η αστυνομία επισπεύδει τη διέλευση και κανένας δεν διεκδικεί καμία ανθρωπιστική δράση. Η διανομή του Praksis έχει εξοριστεί στα χωράφια. Οι εγκαταστάσεις σε μη χρήση. Γιατρό δεν προλαβαίνει κανένας ότι πρόβλημα και να έχει. Όλος ο κόσμος αναμένει στα λεωφορεία. Και πάνω σε αυτή την εικόνα, κάποιοι εθελοντές νιώθουν δικαιωμένοι με το πόνο που συνεχίζει να υφίσταται.
Φίλοι μας, ότι ίσχυε τόσους μήνες, ισχύει και τώρα.
Είτε τους θέλει η Ευρώπη είτε όχι, όλοι τους έχουν ανάγκη συμπαράστασης, έχουν ανάγκη ενός γιατρού, έχουν ανάγκη ενός στεγνού ρούχου. Ας μην κάνουμε διαχωρισμούς ούτε καν προς την βοήθεια αν θέλουμε να είμαστε αλληλέγγυοι, και ας θυμόμαστε πως αλληλέγγυος είναι πρώτα αυτός που καταφέρνει να συμβιώνει με τους οικείους του.
Ίσως τελικά πολλοί βρήκαν ευκαιρία να σταματήσουν. Ίσως αυτό και να θέλουν κάποιοι.
Μας προβληματίζει που η Ελληνική Κυβέρνηση δεν έχει αξιοποιήσει όλη αυτή την μεγάλη ανθρωπιστική κινητοποίηση. Θα το περιμέναμε μιας και η κάθε κυβέρνηση αντιπροσωπεύει τον ίδιο τον λαό της.
Θέλουμε να πιστεύουμε και να ελπίζουμε πως δεν είναι τα πράγματα έτσι.
Πως η Κυβέρνηση έχει και μια ανθρωπιστική διάθεση στήριξης αυτών των ανθρώπων.
Πως η Αστυνομία σέβεται ακόμη την διάθεση των πολιτών να βοηθήσουν, όπως έκανε τόσους μήνες.
Πως τα Ηνωμένα Έθνη έχουν πλάνο συνεργασίας για να αξιοποιήσουν την βοήθεια που καταφθάνει.
Πως όλοι όσοι ήρθαν στα σύνορα, ήρθαν γιατί καλέστηκαν από την ανθρωπιά τους.
Η ομάδα μας συνεχίζει να ανεβαίνει και να στηρίζει. Έχουμε επαφή και ενημερωνόμαστε. Στηρίζουμε τους μάγειρες που ανέλαβαν μέρος της σίτισης εδώ και κάποιες μέρες.
Το ίδιο ξέρουμε ότι κάνανε και άλλες ομάδες της Θεσσαλονίκης, των Γιαννιτσών, της Χαλκηδόνας, της Κατερίνης και άλλες πολλές.
Φτιάχνουμε επίσης έτοιμες σακούλες, μαζεύουμε σκουφιά, κασκόλ, γάντια και κάλτσες. Ανεβαίνουμε μία με δύο φορές την εβδομάδα εφόσον δεν μαγειρεύουμε προς το παρόν και ευελπιστούμε σύντομα να ξεκαθαρίσουν οι Συντονιστές της Ειδομένης τον ρόλο των εθελοντών. Όχι επειδή ψάχνουμε ρόλο, αλλά επειδή υπάρχει ακόμη ανάγκη.
Σίγουρα έχουν γίνει πολλά λάθη και με πολλές καθυστερήσεις έχουν γίνει τα ελάχιστα, αλλά οφείλουμε όλοι να προσπαθούμε και να ελπίζουμε, γιατί αλήθεια, μπορεί το προσφυγικό πρόβλημα να μην είναι δικό μας, αλλά η αγάπη δεν έχει σύνορα ούτε διακρίσεις, ούτε υπεροψίες.
Και κει μέσα στο χειμώνα θα βρίσκονται άνθρωποι και όχι άλμπουμ ιστορικής αναδρομής για να δείχνουμε στα παιδιά μας